ماده 114ـ كارگري كه مطابق تبصره (1) ماده 112 براي كارآموزي در يكي از مراكز كارآموزي پذيرفته ميشود مكلف است: الفـ تا پايان مدت مقرر به كارآموزي بپردازد و بهطور منظم در برنامههاي كارآموزي شركت نموده و مقررات و آئيننامههاي واحد آموزشي را مراعات نمايد و دوره كارآموزي را با موفقيت به پايان برساند. بـ پس از طي دوره كارآموزي، حداقل دو برابر مدت كارآموزي در همان كارگاه بهكار اشتغال ورزد. تبصرهـ در صورتيكه كارآموز پس از اتمام كارآموزي حاضر به ادامه كار در كارگاه نباشد، كارفرما ميتواند براي مطالبه خسارت مندرج در قرارداد كارآموزي به مراجع حل اختلاف موضوع اين قانون مراجعه و تقاضاي دريافت خسارت نمايد. ماده 115ـ كارآموزان مذكور در بند «ب» ماده 112، تابع مقررات مربوط به كارگران نوجوان مذكور در مواد 79 الي 84 اين قانون خواهند بود ولي ساعت كار آنان از شش ساعت در روز تجاوز نخواهد كرد. ماده 116ـ قرارداد كارآموزي علاوه بر مشخصات طرفين بايد حاوي مطالب ذيل باشد: الفـ تعهدات طرفين بـ سن كارآموز جـ مزد كارآموز دـ محل كارآموزي هـ حرفه يا شغلي كه طبق استاندارد مصوب، تعليم داده خواهد شد وـ شرايط فسخ قرارداد (در صورت لزوم) زـ هر نوع شرط ديگري كه طرفين در حدود مقررات قانوني ذكر آنرا در قرارداد لازم بدانند. ماده 117ـ كارآموزي توأم با كار نوجوانان تا سن 18 سال تمام (موضوع ماده 80 اين قانون) در صورتي مجاز است كه از حدود توانايي آنان خارج نبوده و براي سلامت و رشد جسمي و روحي آنان مضر نباشد. ماده 118ـ مراكز كارآموزي موظفند براي آموزش كارآموز، وسائل و تجهيزات كافي را مطابق استانداردهاي آموزشي وزارت كار و امور اجتماعي در دسترس وي قرار دهند و بهطور منظم و كامل، حرفه مورد نظر را به او بياموزند. همچنين مراكز مذكور بايد براي تأمين سلامت وايمني كارآموز در محيط كارآموزي امكانات لازم را فراهم آورند. |