فصل پنجم ـ آموزش و اشتغال مبحث اول ـ كارآموز و مراكز كارآموزي 1ـ مراكز كارآموزي ماده 107ـ در اجراي اهداف قانون اساسي و بهمنظور اشتغال مولد و مستمر جويندگان كار و نيز بالا بردن دانش فني كارگران، وزارت كار و امور اجتماعي مكلف است امكانات آموزشي لازم را فراهم سازد. تبصرهـ وزارتخانهها و سازمانهاي ذينفع موظف به همكاريهاي لازم با وزارت كار و امور اجتماعي ميباشند. ماده 108ـ وزارت كار و امور اجتماعي موظف است برحسب نياز و با توجه به استقرار نوع صنعت موجود در نقاط مختلف كشور براي ايجاد و توسعه مراكز كارآموزي ذيل در سطوح مختلف مهارت اقدام نمايد: الفـ مراكز كارآموزي پايه براي آموزش كارگران و كارجويان غيرماهر بـ مراكز كارآموزي تكميل مهارت و تخصصهاي موردي براي بازآموزي، ارتقاء مهارت و تعليم تخصصهاي پيشرفته به كارگران و كارجويان نيمهماهر، ماهر و مربيان آموزش حرفهاي جـ مراكز تربيت مربي براي آموزش مربيان مراكز كارآموزي دـ مراكز كارآموزي خاص معلولين و جانبازان با همكاري وزارتخانهها و سازمانهاي ذيربط (مانند وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، بنياد شهيد، بنياد جانبازان و ...) ماده 109ـ مراكز آموزش مذكور در ماده 108 اين قانون از نظر مالي و اداري با رعايت قانون محاسبات عمومي بهطور مستقل زير نظر وزارت كار و امور اجتماعي اداره خواهند شد. ماده 110ـ واحدهاي صنعتي، توليدي و خدماتي بهمنظور مشاركت در امر آموزش كارگر ماهر و نيمهماهر مورد نياز خويش مكلفند نسبت به ايجاد مراكز كارآموزي جوار كارگاه و يا بين كارگاهي، همكاريهاي لازم را با وزارت كار و امور اجتماعي بهعمل آورند. تبصره 1ـ وزارت كار و امور اجتماعي، استانداردها و جزوات مربوط به امر آموزش در مراكز كارآموزي جوار كارگاه و بين كارگاهي را تهيه و در مورد تعليم و تأمين مربيان مراكز مزبور اقدام مينمايد. تبصره 2ـ دستورالعملها و مقررات مربوط به ايجاد مراكز كارآموزي جوار كارگاه و بين كارگاهي برحسب مورد به پيشنهاد وزير كار و امور اجتماعي به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد. ماده 111ـ علاوه بر تشكيل مراكز كارآموزي توسط وزارت كار و امور اجتماعي، آموزشگاه فني و حرفهاي آزاد نيز بهمنظور آموزش صنعت يا حرفه معين، بهوسيله اشخاص حقيقي يا حقوقي، با كسب پروانه از وزارت كار و امور اجتماعي تأسيس ميشود. |